20 sierpnia 2018

Poniedziałek, XX Tydzień zwykły
Rok B, II

Wspomnienie św. Bernarda, opata i doktora Kościoła

O co proszę? O głębokie pragnienie doskonałości i życia wiecznego

Spróbuję się wyciszyć i przyglądnąć pragnieniom, które w tej chwili najbardziej odzywają się w moim sercu. Jakie pragnienia we mnie dominują? Czy dopuszczam do nich Jezusa?

Młodzieniec nazywa Jezusa „Nauczycielem” i pyta Go o dobro (w. 16). Jezus zachęca go, aby zastanowił się głębiej nad swoją relacją do Boga.

Co mogę powiedzieć o mojej osobistej relacji z Jezusem? Dlaczego w Niego wierzę? O co modlę się do Niego? Jakie określenie Jezusa jest mi najbliższe? Kim jest dla mnie Jezus w moim osobistym doświadczeniu duchowym?

„Jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania” (w. 17). Jezus pokazuje mi drogę, na której mogę prawdziwie smakować życie. Przejdę w myślach drogę dziesięciu przykazań, wypowiadając je formie modlitwy prośby. Przed każdym przykazaniem wypowiem słowo „pragnę”.

Które „pragnę” przy poszczególnych przykazaniach było dla mnie najtrudniejsze do wypowiedzenia? Które z przykazań od mojej młodości są dla mnie najtrudniejsze do przestrzegania? Zwierzę się Jezusowi z moich myśli. O co chciałbym Go prosić?

„Jeśli chcesz być doskonałym...” (w. 21). Czy jest we mnie rzeczywiste pragnienie świętości – bezwarunkowego oddania się Jezusowi? Innymi słowy: Czy to pragnienie jest większe od innych moich pragnień? Czy potrafi ę zostawić dla Niego wszystko inne?

Historia młodzieńca pokazuje mi, że „pozostanie przy swoim” i brak zdecydowanego opowiedzenia się za Jezusem mogą rodzić we mnie i pogłębiać życiowy smutek. Przyniosę Jezusowi wszystkie moje „posiadłości”. Będę Go prosił, aby nigdy nie stały się powodem smutku i odejścia od Jezusa. Odnowię moje ofi arowanie się Bogu.

Krzysztof Wons SDS/Salwator