13 sierpnia 2017

Niedziela, XIX Tydzień zwykły
Rok A, I

Dziewiętnasta Niedziela zwykła

Nie zapomnij!

Weź udział we Mszy św.

O co proszę? O głęboką wiarę, że Jezus nigdy nie pozwoli mi zginąć

Po rozmnożeniu chleba Jezus przynagla uczniów, aby przepłynęli na drugi brzeg (w. 22). On sam idzie na górę, aby się modlić. Nie chce rozgłosu. We wszystkim, co czyni, szuka chwały Ojca.

Będę kontemplował Jezusa cichego i pokornego, całkowicie oddanego Ojcu. Czy w mojej pracy potrafi ę usuwać się na bok? Czy szukam przede wszystkim chwały Boga? Czy nie przysłaniam Go sobą?

Wejdę na górę razem z Jezusem, aby się modlić (w. 23). Pomyślę, że jestem razem z Nim. Jest wieczór. Będę wpatrywał się w Jego rozmodloną twarz, przysłuchiwał się Jego rozmowie z Ojcem. Uświadomię sobie, że Jezus codziennie wpatruje się w Ojca i modli się za mnie. Rozmawia z Nim o moim życiu. Czy wierzę w Jezusa, który codziennie modli się za mnie do Ojca?

Będę patrzył na uczniów, którzy zmagają się z przeciwnymi falami, aby przepłynąć na drugi brzeg jeziora (w. 24). Zauważę ich zmęczenie, ciężki oddech i trud wiosłowania na wzburzonym jeziorze. Nie rozpoznają Jezusa przychodzącego do nich (ww. 25-26).

Czy rozpoznaję Jezusa pośród moich codziennych zajęć? Czy zmęczenie i aktywne życie nie przysłaniają mi Jego obecności?

Wczuję się w przeżycia Piotra kroczącego po jeziorze (w. 28- -30). Spróbuję razem z nim doświadczyć momentu tonięcia. Poczuję ciepło dłoni Jezusa. On natychmiast ratuje mnie z kłębiących się fal jeziora.

Wyznam Jezusowi moją wiarę i będę Go prosił o głębokie przeczucie Jego obecności, zwłaszcza pośród kryzysowych sytuacji. Uchwycę się Jezusa, wypowiadając proste słowa modlitwy: „Jezu, trzymaj mnie mocno i nie pozwól mi zginąć!”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator