9 sierpnia 2018

Czwartek, XVIII Tydzień zwykły
Rok B, II

Święto św. Teresy Benedykty od Krzyża, dziewicy i męczennicy, patronki Europy

Przypowieść o dziesięciu pannach

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam jak bardzo ważna jest roztropność. Uczy nas ona postawy czuwania, bycia gotowym na przyjście Pana.

Wśród cnót kardynalnych tradycja chrześcijańska na pierwszym miejscu wyróżnia cnotę roztropności (łac. „prudentia”), jako cnotę obejmującą całość życia moralnego. „Roztropność jest cnotą, która uzdalnia rozum praktyczny do rozeznawania w każdej okoliczności naszego prawdziwego dobra i do wyboru właściwych środków do jego pełnienia” – czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego (n. 1806). Roztropność – jak przypomina św. Tomasz z Akwinu w swojej „Summie teologicznej” – jest to umiejętność dobierania w swoim działaniu takich środków, które pozwolą jak najlepiej dojść do zamierzonego celu. Człowiek jest roztropny, kiedy właściwie przewiduje, dobrze rozumuje i rozważa.

Inny wielki myśliciel chrześcijański – św. Augustyn definiuje cnotę roztropności w ten sposób: jest to umiejętność poznania tego, co dobre w życiu człowieka i do czego należy dążyć. Cnota roztropności – zdaniem św. Augustyna – daje również umiejętność poznania tego, co złe dla człowieka, i unikania tego. W Biblii cnota roztropności nazywana jest mądrością. Jednak w języku biblijnym słowo „mądrość” nie oznacza wiedzy, lecz poznanie i wypełnienie woli Boga, przyjęcie słowa Bożego i kierowanie się nim w życiu.

Ks. Mariusz Frukacz